تجلیِ نور ...

اینجا مکانی برای تجلیِ نور خداست ...

آخرین مطالب
  • ۹۴/۰۷/۲۸
    !!
  • ۹۴/۰۵/۲۳
    ..
  • ۹۴/۰۵/۲۳
    ...

بباف

چهارشنبه, ۱۴ مرداد ۱۳۹۴، ۱۱:۳۱ ب.ظ


هر هزارسال، یک بار فرشته ها قالی جهان را در هفت آسمان می تکانند


تا گرد وخاک هزارساله اش بریزد وهربار با خود می گویند:


این نیست قالی که انسان قرار بود ببافد


این فرش فاجعه است...


با زمینه سرخ خون...


و حاشیه های کبود معصیت...


با طرح های گناه و نقش برجسته های ستم...


فرشته ها گریه می کنند و قالی آدم را می تکانند


و دوباره با اندوه بر زمین پهنش می کنند.


رنگ در رنگ... گره در گره... نقش در نقش...


قالی بزرگی است زندگی...


که تو می بافی و من می بافم و او می بافد


همه بافنده ایم


می بافیم و نقش می زنیم


می بافیم و رج به رج بالا می بریم


می بافیم و می گستریم


دار این جهان را خدا به پا کرد.


و خدا بود که فرمود: ببافید و آدم نخستین گره را بر پود زندگی زد.


هر که آمد گره ای تازه زد و رنگی ریخت و طرحی بافت.


چنین شد که قالی آدمی رنگ رنگ شد


آمیزه ای از زیبا و نازیبا...


سایه روشنی از گناه و صواب...


گره تو هم بر این قالی خواهد ماند


طرح و نقشت نیز...


و هزارها سال بعد آدمیان برفرشی خواهند زیست که گوشه ای از آن را تو بافته ای.


کاش گوشه را که سهم توست زیبا تر ببافی...


  • میم سین